అడవి ప్రవహిస్తుంది..!

చెట్టుని పట్టె మంచం చేసుకోగానే

అడవి మనకు అర్ధమైనట్టు కాదు

అక్కడ రాలిన ఆకుల బాధ

మనకి అర్ధమూ కాదు

శిశిరం అనుకోవచ్చు

ఇక్కడితో అడవి అంతమైంది అని

వసంతం రావచ్చు, రాకపోవచ్చు

అడవి మళ్లీ చిగురించకపోవచ్చు

కానీ...

అడవికి తెలుసు

ఎడారుల్లోకి ఎలా ప్రవహించాలో

ఏమీ లేనిచోట 

వెదురు వనాలై ఎలా వికసించాలో

ఖనిజాల వేటలో

రాలిన ఆకుల నెత్తురు

కొత్త ఊపిరులు పీల్చుకోవచ్చు

కాంక్రీట్ జూల్లోకి కానలు ప్రవహించడం 

కాస్త కష్టం కావచ్చు

ఆక్సిజన్ అందక అల్లాడే మనుషులకు

అది అత్యవసరం అయ్యే రోజు వస్తుంది

పన్నెండు గంటలు అంటున్నారు

అప్పుడే పది చేశారు

నీళ్లు విషం, గాలి విషం, 

తినే తిండి విషం

థూ... ఏం బతుకురా ఇది..?

నీరసం నిండిన ఈ తరం

నిస్తేజమే మతమైన మనుషులు

ఏదో ఒకరోజు ప్రశ్నించడం నేర్చుకోవచ్చు

అడవి ప్రజాస్వామ్యమై

హస్తినని పడగొట్టే రోజొకటి రావచ్చు

సైనికుడు - సరిహద్దు

మూడు రోజుల్లో ముగిస్తాం!

ఐదు రోజుల్లో తేల్చేస్తాం!

మొదలు పెట్టేటప్పుడు అందరూ ఇదే చెప్తారు. ఇప్పుడు ముగిసిపోవడానికి, ఇప్పుడే మొదలైంది కాదు ఇది. 78 ఏళ్ల కాష్టం. యుద్ధం మరో యుద్ధానికి పురుడు పోస్తుందే తప్ప శాంతి రాదు. పార్టీలు, వాటి రంగులు మారొచ్చు కానీ వాళ్లు నడిపేది ప్రభుత్వాన్నే. దాని లక్షణం ఎప్పటికీ మారదు. ఇలాంటి సమయాల్లో జనం జై కొట్టాల్సింది ప్రభుత్వాలకి కాదు... జవాన్‌లకి! మద్దతివ్వాల్సింది ప్రభుత్వాలకి కాదు... సైనికులకి, సరిహద్దుల్లో ఉన్న ప్రజలకు! వాళ్ల జీవితాలు నిత్యాగ్నిగుండాలు. వాళ్ల ప్రాణాలతో పండుగ చేసుకోవద్దు. యుద్ధం ఏ సమస్యనీ ముగించలేదు. ఇంకొందరి సిందూరాలు తుడవడం తప్ప! 

సైనికుల జీవితాల్ని చాలా దగ్గర నుంచి చూశాను. మా నాన్న బరేలీలో ఉన్నప్పుడు లీవ్ అడిగితే తిట్టాడని, కమాండింగ్ ఆఫీసర్‌ని కుర్చితో కొడితే ఆయన చనిపోయాడు. వెంటనే అరెస్ట్ చేశారు. రెండు మూడు నెలలు జీతం లేదు. ఖర్చులకు ఇంటి దగ్గర నుంచే మా అమ్మ డబ్బులు పంపింది. ఇంక మా నాన్న రాడేమో అని మమ్మల్ని పట్టుకుని ఏడ్చేది. మేమూ ఏడ్చేవాళ్లం తప్ప, విషయం పూర్గిగా తెలియదు. నాకు అప్పుడు ఆరేళ్లు ఉంటాయి. అందరి ముఖాల్లో ఏడుపు తప్ప ఇంకేమీ కనిపించేది కాదు. మూడు నెలల తర్వాత మిలట్రీ కోర్టు మా నాన్నని వదిలేసింది. మా అమ్మ పడిన సంబరం నాకిప్పటికీ గుర్తుంది. మామూలు కోర్టుల కంటే మిలట్రీ కోర్టులు మనసున్నవి అని ఇప్పటికీ నేను నమ్మేలా చేసిన ఘటన. ఆ కోర్టు, జరిగిన ఘటనని మాత్రమే చూడలేదు. సైనికుడి గుండె చూసింది. ఎంత నలిగిపోయి ఉంటే అంత కోపం వస్తుందో గుర్తించింది. 

మళ్లీ యూనిఫామ్ వేసుకోగానే మా నాన్నకి వేసిన తొలి డ్యూటీ... చనిపోయిన కమాండింగ్ ఆఫీసర్ ఫ్యామిలీని ఇంటి దగ్గర దించి రావడం. రెండు రోజుల ప్రయాణంలో వాళ్లు ఏం పెట్టినా తినలేదంట మా నాన్న. ఏమైనా కలిపి ఇస్తారేమో అని భయం. ఇంటికి వెళ్లాక సీవో భార్య, మా నాన్నని పిలిచి ఫ్యామిలీ గురించి అడిగిందట. సర్వీస్ పొడిగించుకోకుండా సాధ్యమైనంత త్వరగా రిటైర్ అయి భార్యాపిల్లలతో కలిసి మంచిగా బతుకు అని దీవించి పంపిందంట. కోర్టు తండ్రి స్థానంలో ఉండి తీర్పు ఇస్తే, ఆమె తల్లిలా దీవించి పంపింది. ఆమె మాట ప్రకారమే సర్వీస్ కంటే నాలుగేళ్లు ముందుగానే రిటైరయ్యాడు మా నాన్న. కానీ ఆ బాధని మాత్రం ఆయన బతికున్నన్నాళ్లూ మోశాడు. అది నేను స్పష్టంగా చూశాను.

ఎంతోమంది సైన్యంలో నలిగిపోయి ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నవాళ్లున్నారు. నిద్రలేచిన దగ్గర నుంచి వాళ్ల జీవితం యుద్ధం. ఆర్డర్ పాటించడం తప్ప, ప్రశ్నించడం తెలియదు సైనికుడికి. అలా శిక్షణ ఇస్తారు. ట్రయినింగ్‌లో ఉన్న సిపాయితో ఎప్పుడైనా మాట్లాడి చూడండి. షో చేయడానికి వాళ్లు టెరిటోరియల్‌ 'పైలట్లు' కాదు. అసలైన సైనికులు. వాళ్ల పని డిఫెన్స్. ఎదురు ప్రశ్నించడం తెలియకపోయినా సైనికుడు సైనికుడే. స్లేవ్ కాదు. అత్యవసర పరిస్థితిలోనే యుద్ధం. ఎమోషన్ కోసం కాదు. ఆపరేషన్ లక్ష్యం ముగిసింది. ఇంకా కొనసాగించడం జవాన్‌ల ప్రాణాలతో ఆడుకోవడమే. ఎప్పుడూ వాళ్లే మనల్ని కాపాడటం కాదు. మనమూ వాళ్లని కాపాడుకోవాలి. ఆ మరణాల ఉసురు తగిలేది మనకే. 

సైన్యం కంటే ముందే సరిహద్దుకు వెళ్తామన్న వాళ్లెవరూ ఇప్పుడు కనిపించడం లేదు. వీళ్లెవరూ అక్కడ చావడం లేదు. సైనికులు, అక్కడి ప్రజలే బలి అవుతున్నారు. పంజాబ్‌లో అయితే ఈ గొడవ మొదలయ్యేసరికి సరిగ్గా కోతలకాలం సగంలో ఉంది. అయినా ఊళ్లకు ఊళ్లు ఎమర్జన్సీ స్థితిలోకి వెళ్లిపోయాయి. దూరం నుంచి దీపావళిలా చూస్తున్నాం మనం. మనకు చేతనైతే యుద్ధం ఆపాలని చెప్పాలి. త్వరగా దాన్ని ముగించే దారులు వెతకాలని కోరాలి. ఏకాకిని చేస్తేనే... చచ్చే ప్రత్యర్ధి అవతల ఉన్నది. మన పతనం కోసం ఎదురుచూసే బలమైన ప్రత్యర్ధులు ఇంకా వేరే ఉన్నారు. మధ్యవర్తిత్వం పేరుతో వచ్చి వాలడానికి వాళ్లు రెడీగా ఉన్నారు. వాళ్లకి ఇది అవకాశం కాకూడదు.

ఒకే మతం... ఒకే దేశం..!

ప్రపంచంలో క్యాపిటలిజం తప్ప మరో మతం లేదు. పాత మతాల్లో దేవుళ్లు, దెయ్యాల గోల ఉంటుంది. కానీ దెయ్యాలు మాత్రమే ఉండే మతం ఇది. అనుసరించడం మనకు అనివార్యం. అసలు నీ అనుమతి ఎవడిక్కావాలి. నువ్వు పుట్టకముందే నువ్వు క్యాపిటలిస్టువి. నేనూ అంతే. 

యుద్ధాన్ని అదే పుట్టిస్తుంది. శాంతి కోసం అదే ఏడుస్తుంది. కుట్ర ఎవరైనా చేయొచ్చు. యుద్ధం అది చెప్పినవాళ్లతోనే చేయాలి. వార్‌కి ఒక మార్కెట్. శాంతికి మరో మార్కెట్. రెండు చోట్లా లాభపడేది మాత్రం బిగ్ ప్లేయర్లే. మనుషులు ఇక్కడ మార్కెట్ ముడిసరుకులు. బిగ్ ప్లేయర్స్ విల్ ప్లే విత్ దెమ్ అకార్డింగ్ దెయిర్ ఇంటరెస్ట్. పంచభూతాలే అంగడి సరుకులుగా మారిపోయాయి. నువ్వెంత..!  నువ్వు ఏం తినాలి, ఏం కట్టుకోవాలి, ఏ భాష మాట్లాడాలి, ఎవరిని పూజించాలి, ఎవరితో కలిసి బతకాలి, ఎంతమందిని కనాలి, ఏ పని చేయాలి, ఎవర్ని ద్వేషించాలి, ఎప్పుడు చావాలి..? ఇట్ డిసైడ్స్ ఎవ్రీథింగ్. నాకు నచ్చినట్టు బతుకుతున్నా అని సోకులు చెప్పుకోవద్దు. యు డోన్ట్ హేవ్ ఎనీ ఎగ్జంప్షన్స్. 

భిన్నత్వంలో మనుషులకి ఇష్టాఇష్టాలు ఉంటాయి. ఏకత్వంలో మార్కెట్ చెప్పిందే శాసనం. మనుషులంతా హెర్డ్ థియరీ పాటిస్తేనే దానికి లాభం. సమూహాలన్నీ ఒకే దేవుడ్ని పూజిస్తే లాభం. సామ్రాజ్యవాదం పునాదిగా ఎదిగిన మతాలనే చూడండి. ఒకే దేవుడు ఉంటాడు. మిగిలిన చిన్నా చితకా మతాలు కూడా ఇప్పుడు పాటిస్తున్నది అదే. ఈ మతాలన్నీ తమ అసలు ఆకారాన్ని ఎప్పుడో కోల్పోయాయి. క్యాపిటలిజం అవసరాల మేరకు మాత్రమే ఉనికిలో ఉన్నాయి. ప్రపంచం ఏకత్వం వైపు ఎప్పటినుంచో నడుస్తోంది. నడిపించబడుతోంది. మన తరమో, మరో తరమో... ఇట్స్ ఇనెవిటబుల్.

అనోరా : HONOR

ప్రపంచం అంతా పరితపించే లగ్జరీ. స్వేచ్ఛ కంటే ఖరీదైనది. ఓలిగార్క్‌లు కూడా కొనలేనిది. అనోరా కావాలి అనుకునేది. ది ఆనర్. ఈ సినిమాలో ఇగోర్ కళ్లలో దొరుకుతుంది. 

న్యూడిటీ తప్ప కట్టిపడేసే కథ ఏం ఉంది ఇందులో అనిపించింది మొదట. స్ట్రిప్ క్లబ్‌లో డ్యాన్సర్‌గా పనిచేస్తుంటుంది అనోరా. సినిమా ప్రారంభంలో ఒక కస్టమర్ అడుగుతాడు... నువ్వు ఈ పని చేస్తున్నట్టు మీ ఇంట్లోవాళ్లకి తెలుసా? అని. తెలుసంటుంది. వాళ్లు దీనికి ఓకేనా? అంటాడు. నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చినట్టు మీ ఇంట్లోవాళ్లకి తెలుసా? అని ప్రశ్నిస్తుంది అనోరా. తెలియదు అని చెప్తాడు. ఎక్కడా పాజ్‌లు, ఎమోషన్స్ కట్ చేయడం ఉండదు. ఇట్సే ఫ్లో. నాటకీయతకి చోటే ఉండదు. అలా సాగిపోతుంది.

ఒక రష్యన్ ఓలిగార్క్ కొడుకు వాన్యా, అనోరాని బుక్ చేసుకుంటాడు. ఇద్దరూ కామంలో, డ్రగ్స్‌లో మునిగితేలుతారు. ఆ కుర్రాడు ఆ ట్రిప్ ముగించి రష్యా వెళ్తే, అక్కడ తండ్రి కంపెనీలో పనిచేస్తూ పర్మనెంట్‌గా ఉండాలి. కానీ అమెరికాలో ఎవరినైనా పెళ్లి చేసుకుంటే, గ్రీన్‌కార్డ్ సంపాదించి ఇక్కడే ఉండిపోవచ్చు. కామంలోనే అనోరాని ఇష్టపడి, ఆమె ముందు పెళ్లి ప్రపోజల్ పెడతాడు. ముందు ఆమె ఒప్పుకోదు. కానీ ఆమెని నిజంగానే ఇష్టపడుతున్నాను అని చెప్తాడు. పెళ్లయ్యాక వాడి ఇంట్లో తెలుస్తుంది. ఇద్దర్నీ విడదీయాలి అనుకుంటారు. ఆమె గొప్పగా చూసుకుంటున్న ఎంగేజ్‌మెంట్ రింగ్‌ని బలవంతంగా లాక్కుంటారు. మొదట పెళ్లి రద్దుని ప్రతిఘటించిన అనోరా, వాన్యా గాడి నిజస్వరూపం చూశాక వివాహం రద్దుకి ఒప్పుకుంటుంది. 

ఇద్దర్నీ విడదీయడానికి వచ్చిన గ్యాంగ్‌లో ఇగోర్ అని ఒకడుంటాడు. నిజానికి తనకి దక్కాల్సిన గౌరవం కోసం అనోరా పోరాడే సమయంలో... ఆ బాధ ఆమె నుంచి కంటే, ఇగోర్ కళ్లలో బాడీలాంగ్వేజ్‌లో వ్యక్తమయ్యేలా చూపడంలో డైరెక్టర్ షాన్ బేకర్ టేకింగ్ కనిపిస్తుంది. ఎక్కడా పైకి వ్యక్తం చేయడం ఉండదు. క్లైమాక్స్‌లో అనోరా ఎంగేజ్‌మెంట్ రింగ్‌ని ఆమెకే ఇవ్వడం, తర్వాత ఇద్దరూ ఒక్కటయ్యే సీన్‌ కదిలిస్తుంది. 

సినిమా అంతా బలమైన స్త్రీగా అనోరా పాత్రని చిత్రీకరించారు. అలాంటి అనోరాలో భయంతో, బాధతో వణికిపోయే ఒక చిన్నపిల్ల ఉంటుంది. ఆ చిన్నారి ఆఖరి సీన్‌లో మన కళ్లముందుకొస్తుంది. ఏడుస్తూ బేలగా ఇగోర్ గుండెలపై వాలిపోయే ఆ సీన్ కంటతడి పెట్టిస్తుంది.